WONDER WORDS · Казахский язык
Значение слова
КЕР
= етістік. 1. Бір нәрсені тартып созу, жазу. 2. ауыспалы мағына. Сыймау, толып кету. 3. ауыспалы мағына. Тіреу, итеру. 4. ауыспалы мағына. Кеңінен жаю, созып тастау. 5. ауыспалы мағына. Шалқайту, тарту. 6. ауыспалы мағына. Созу, ұзарту. Кере қазы. Семіздігі бармақ пен шынашақ арасына тең қазы. Кере қарыс. а) этнографиялық. Маңдайға, қастың арасына, бет пен жаққа, ауызға, азу тіске, иық, жауырын сүйекке, сондай-ақ жылқының құлағына, жал етіне, шоқтығына, қолтығына, бұт арасына, алдыңғы аяқтан артқы аяқтың асып түскен ізі сияқты қашық тықтарға қатысты бас бармақ пен ортаңғы саусақ арасын керіп есептегендегі халықтық өлшем. ә) ауыспалы мағына. Кең, ашық. б) Ұзын. Кере құлаш. Екі құлаштың көлеміндей ұзындыққа сәйкес келетін халықтық өлшем бірлігі. Керіп тұрып таспа алды. Аямай сабады, осты.
КЕР
1омоним сын есім. Құла мен торының аралығындағы малдың түсі. // Кер ат, тұлпар. Кер бие. Құла мен күрең аралығындағы түсi бар бие. Кер байтал. Құла мен күрең аралығындағы түстi байтал. Кер жағал. Ақшылдау жағасы бар кер (аң). Кер құла. Жылқының кер мен құла аралас түсі. Кер сауыр. Етік, кебіс т.б. тігу үшін сауырсыннан дайындалған тері. Кер сауыр кебіс. Түсі құла мен күреңнің арасындағы жылқының белдеме жон терісінен жасалған кебіс. Кер теке. Тауешкінің дене тұрқы аса ірі келген еркегі, үйірдің бастаушысы, қарауылдаушысы. Кер тұлпар. стиль. Асаулық, адуын мінез.
КЕР
2омоним сын есім. Тәкаппар, қырсық, менменшіл. // Қырсықтық. Кер асқақ. поэтикалық. Паң, менмен (адам). Кер есек. Кер заман. Қиыншылық, азап көрген уақыт; кері кеткен қу заман. Кер кетті. Кері кетті. Керітартпа, қыңыр бет. Кер қабақ. поэтикалық. Менмен, тәкаппар. Кер маңдай. поэтикалық. Кер, тәкаппар. Кер салды. Қырсықты, дұрыс қабылдамады. Кер табан. Қияңқы, қырсық, тартыншақ. Кер тартты. Кесірін тигізіп, қырсық етті. Кер толғақ. Қиыншылық, ауыртпалық. Кер үміт. Қол жетпес, тәкаппар, алыстағы арман.
КЕР
3омоним зат есім. көнерген сөз. Биік төбе. Кер жол. Тауға тіке емес, екі жанына кезек қиялай салынған жол, соқпақ.
КЕР
4омоним сын есім. Кең, керіліп жатқан; маңғаз, керілген. Кер айыл. Ердің үстінен бастыра тартатын төс айыл. Кер дала. Шексіз, ұшы-қиыры жоқ жазық. Кер жайлау. Адам аяғы көп баса бермейтін, алыстағы шөбі шүйгін жайлау. Кер мағыз. Кербез, паң. Кер маралдай керілді. Кербезденді, сұлу ланды, бойына әсемдік жарасты.
Слова из толкования
Ещё слова (113)