БҰТ
1омоним зат есім. 1. Адамның жүру-тұру қызметін атқаратын жамбастан төмен қарайғы дене бөлігi, борбай. 2. Адамның аяғы. 3. Малдың, жануардың жәнет. б жамбастан төмен қарайғы дене бөлігi. 4. Ошақтың, мосының, т.б. аяғы, тағаны, тіреуішi. Бұт артар. Мiнуге жарайтын көлік, мініс ат. Бұт артты. сөйлеу. Мiндi, көлік қылып алды. Бұт көтеріп кету. Сарып кету (ит туралы). Бұты көктен келдi. Аяғы аспаннан келдi, оңбай жеңілдi. Бұтынан борсық өткіздi. Алаяқтығымен, өзімшілдігімен жәнет. б жаман қасиеттерімен атышулы болып, жұрттың қарғысына iліктi. Бұтынан борсық [ кесіртке ] өткір. қ а рғ. Жолы болмасын, қырсық шалсын деген мағынада. Бұтын бұт, қолын қол қылды. а) бөлек-бөлек етіп, бөліп тастады, паршапаршасын шығарды. ә) Түкке тұрғысыз еттi. Бұтында бүтін шалбары жоқ. сөйлеу.жағымсыз. Жеке басының қамқарекетін жасай алмаған, өз қамын өзi жей алмаған деген мағынадағы кеюдi білдіретін сөз. Бұтын отқа қақтады. қарапайым сөз. Әбден биттеп кеткен кір киімін отқа ұстап биітінен тазартты деген мағынада. Бұтын созды [ көтердi, кердi ]. қарапайым сөз. Өркөкіректендi, жөнсіз дарақыланды, мұрнын көтердi, астамшылыққа салынды деген мағынада дөрекi айтылған сөз.