АЗАП
[ араб тілі. ] зат есім. 1. діни. Шариғат заңдары бойынша iстеген күнәсi үшін берілетін жаза. 2. Ауыр бейнет, мехнат, қиыншылық. 3. ауыспалы мағына. Ма шақат, әуре. Азабын артты. Азабын тартты, мехнатын көрдi. Азабын тартты. а) Бiреудің, бір нәрсенің қа сіретін шектi, қайғысын көтердi. ә) Ауыртпалығын, қысымын көрдi. Азап айдады. Қиыншылыққа ұрынды. Азап арқалады. Қиындық көрдi, ауыр күндердi басынан өткіздi. Азап бердi. Қинады, жәбірледi, мехнат көрсеттi. Азап болды. Әуреге түстi, азаптанды. Азап қа батырды. Азап тарттырды, бейнетке тү сірдi. Азапқа салды. Қиыншылық көрсеттi, азаптады. Азапқа түстi. Азап шектi, қиындық көрдi, азаптанды. Азап сал ды. Әуреледi, мазалады, қинады. Азап шектi [ көрдi, тартты ]. Қиналды, қиыншылық көрдi. азап танды.