САУСАҚ
зат есім. 1. Қол басының алақанға қосылған салалы бес бөлігі. 2. анатомиялық. Адамның және омыртқалы жануарларының қолаяқтарының басындағы шағын түтік тәрізді сүйектерден тұратын салалы сүйектері. 3. саятшылық. Қыран құстың тұяқтары орналасқан аяғының басы. Саусағы ақ жамбының күмісіндей. поэтикалық. Сұлу қыздың әдемі аппақ саусағы туралы. Саусағын қанатты. мифологиялық. Бір нәрсенің шалығынан сақтану үшін көне наным бойынша денесінен қан шығарды. Саусағын созды [ жайды ]. Бір нәрсеге араласуға, істеуге ұмтылды, сұранды, ниет білдірді. Саусағын сорған баладай. бейнелі сөзқолданыс. Жоқ нәрсеге алданған, өзін-өзі алдаған, бос қиялға берілген адамдай. Саусағынан бал тамған. Асқан өнерлі, бесаспап, шебер. Саусағының салымы бар. Он саусағынан өнер тамған, қолы шебер. Саусағының ізін қалдырмады. бейнелі сөзқолданыс. Ымжымын білдірмеді, басқан ізін сездірмеді. Саусақ басты. бейнелі сөзқолданыс. Шертті, саусақтарымен ойнады. Саусақ мұз. жергілікті сөз. Жұқа мұз. Саусақпен санарлық [ санағандай ]. Өте аз, біраз ғана. Саусақпен санарлықтай [ санағандай, санауға болады ]. Көп емес, шамалы ғана. Саусақтары алтыннан көрінбеді. Бес саусағына да алтын сақина тағынды, алтынға малынды. Саусақтары жорғалады. поэтикалық. Домбыраның құлағында ойнады, шертісі көз іліктірмеді. Саусақтары тартқан сымша [ сымдай ]. поэтикалық. Саусақтары түптүзу, салалы.