ҚИЯҢҚЫ
сын есім. 1. Мінезі қыңыр, бұзақы, сотқар (адам). 2. Сыңарезу, ұрыншақ (мал). Қияңқы мінез. Кесірлі, қасарыспа қылық, қыңырлық. Қияңқыны салды. Әлек салды, шатақ шығарды. Қияңқы сөз. Қисық, шақпа, шанышпа сөз (тіл).
Значение слова
Слова из толкования
қыңырбұзақысотқарадамсыңарезуұрыншақмалмінезкесірліқасарыспақылыққыңырлықәлекшатақсөзқисықшақпашанышпа