ЖОН
1омоним зат есім. 1. Арқа, ту сырт, жота. 2. Беткейлері көлбеу, етегі айқын шектелмеген, бір бағытта созылып жатқан қырат. Жон арқа. Жота, арқа жон. Жон омыртқа. анатомиялық. а) Ауыз омыртқа мен бел омыртқаның арасындағы омыртқа тұсы. ә) Бір нәрсенің өзегі, ең маңыздысы, тірегі. Жон тері. Қыр арқасының, жотасының терісі. Жон терісінен таспа тілді. а) Өлімші етіп сабады, азаптады. ә) Өлтіре тілдеді. Жон терісін сыпырды [ айырды, сыдырды, сойды ]. Жазасын берді. Жоны астаудай. Әбден семірген, семіз. Жоны ашылмады. Жарымады, жетіспеді. Жоны жадағайланды. Ет алды, семірді. Жонынан жарылды. Май басты, семірді. Жонынан қайыс алу. Арқадан, ту сыртынан қайыспен ұру. Жонынан таспа [ қайыс ] алды. Сойып алды, сабады, сазайын берді. Жонын берді. Теріс қарады, сырт айналды. Жонын жазды. Жадырады, жайнады. Жонын көрсетті. Теріс сыңай білдірді. Жонын сыртқа салды. қргесін аулақ салды, қашқалақтады. Жонын тосты. Арқасын төседі, көнді, шыдады. Жонын тілді [ тілінді ]. Жазасын берді, сабады. Жонын тіреді. Арқа сүйеді, арқаланды. Жоны таймады. а) Арықтамады, жүдемеді. ә) Жүні жығылмады. Жоны шықты. а) Жотасы күжірейді. ә) Беделі асты, қадірі артты.