ТОЛҒАҚ
зат есім. 1. Адам мен жанжануарлардың туу алдындағы ішті қатты бүріп, құрсақ, арқа еттері жиырылып ширап, қинайтын физиологиялық жағдай. 2. ауыспалы мағына. Қатты ойландырған сезім күйі, толғаныс. Толғағы жетті. а) Екіқабат әйелдің айыкүні толды, босанар уақыты болды. ә) Уақыты, шамасы болды; сәті, орайы келді, дер кезі келді, кемеліне жетті [ Кейде «бұл мәселенің иі жеткен», «бұл мәселенің толғағы жеткен» деп те қатар қолданыла береді ]. Толғағы пісті. Туатын, босанатын уақыты болды. Толғақ ауруы. Төлдеу алдындағы толғату. Толғаққа айналды. Оқтын-оқтын көрінетін күрмеуі қиын мәселеге ұласты. Толғақ қысты. Толғағы жиіледі, босанатын уақыты таяды. Толғақты жиілету. Босанатын әйел толғағының арасын алшақтатпау, жеңіл босануға жағдай жасау.