ҚҰЛАШ
зат есім. 1. Иық деңгейінде кере созылған екі қол ұшының арасы. 2. этнографиялық. Екі қол ұшының арасындағы ұзындыққа тең өлшем. Құлаш бойы. Бір құлаштай, құлаш созым. Құлаш жазды [ жайды ]. а) Еркін көсіліп әрекет етті. ә) жан-жақты өсті, дамыды, өркендеді. Құлаш жайып қарсы алды. Шын көңілмен қуанып қабылдады. Құлаш сапты. Ұзын сапты. Құлаш сермедi [ созды, ұрды ]. Талпынды, ұмтылды, талаптанды. Құлаш созым [ созба ]. Жап-жақын, қол жететіндей. Құлаш ұрдырды. Жетеледі, талпынтты. Құлашын кең [ алысқа ] тастады [ сілтеді ]. а) Арындады, қарқынын үдетті. ә) Шешіліп, көсіліп сөйледі; тереңнен толғады. б) Өркендеді, дамыды, қарыштады.