ОРДА
1омоним зат есім. 1. тарихи. Орта ғасырдағы көшпелі елдердің әкімшілік, саяси басқару орталығы, ел билеушілер тұрағы, сарай. 2. этнографиялық. Қазақ киіз үйінің шоқтығынан саналатын, құрастырылыпажыратылатын киіз жабынды тұрғын жайдың аса сыйымды түрі, ел билеген хан мен сұлтандар үшін көпшіліктің қатысуымен салтанатты, рәсімді жиындар өткізіп тұруға, елшілер мен құрметті қонақ қабылдауға, қарсы жақтың зиялыларымен келіссөздер жүргізуге, шартқа қол қоюға ыңғайластырылған сыйымды орынның болуын қарастырған ізденістің нәтижесінде пайда болған 12, тіпті одан да көп қанатты киіз үйдің үлгісі. 3. Орталық жүйке. 4. Еңселі, салтанатты үй. 5. Бір жерге топталып мекендейтін аң, жылан т.б. ұясы. 6. Орталық, қала. 7. ауыспалы мағына. Өнер, білім, мәдениет т.б. топталған орны, жинақталған жері, қайнаған ортасы. Орда бөлім. ескі кітаби. Ми, жұлын. Орда бұзған. Қайратты, қауқарлы, жігерлi; өткір. Орда бұзған отыз. Қатарыңның алды болуға, мақсатқа жету жолындағы алғашқы жеңіске жететін, күшқуаттың қайнаған кезі, отызотыз бес жас. Ордадан қашатын нервілер. көнерген сөз. медициналық. Қозғау түйсіктерi. Ордасымен талқандады [ құртты ]. Түптамырымен жойды, жоқ қылды. Орда шарқы. Үй-жай қамы.