ҚОНАҚ
1омоним зат есім. 1. этнографиялық. Жолаушылап келе жатып, үйге түскен бейтаныс адам, құдайы қонақ. 2. Бір үйге я бір елге сыйсияпат көрсетіліп, арнайы шақырылған мейман. 3. Келім-кетім адам. 4. сөйлеу. Уақытша бірге тұратын адам. 5. діни. Өткінші, тұрақты емес; жалған. Қонағым өз үйіңді де ойлай отыр. Өзіңнің әлшамаңды байқа, өзіңді ескер; өз халіңді, шамашарқыңды еске ала отыр деген мағынада. Қонақ арылмады. Қонақсыз отырмады, келімкетім үзілмедi. Қонақ аттандырды. Мейманды сыйсияпатпен шығарып салды. Қонақ бала. этнографиялық. Қыз бала. Қонақ болды. Мейман болды, қонды. Қонақ етті. Қонақ қылды; сыйлады, құрметтеді. Қонақ жабдығы. Қонаққа ас-тағам әзірлеу ісі, қонақ қамы. Қонақ күту. Мейманды сыйлау, құрметтеу салты. Қонаққа барғыш. Бiреудің үйіне қонақ болғанды жақсы көретін, дәмге шақырған жерден қалмайтын. Қонаққа барғыштады. Қайта-қайта қонақ болды, дәмге шақырған жерге бара бердi. Қонаққа барды. Мейман болды. Қонаққа қол шайғызды. этнографиялық. Қазақ дәстүрі бойынша үйге келген қонақты сыйлау, үлкен кісіге құрмет нысаны ретінде үй иесі немесе қонақ күтіп жатқан үйдің балалары арнайы су құйып, оларға қол жуғызды. Қонаққа шақырды. Мейман етті, босағасын көрсетті. Қонақ қылды. Қонақ етті, сыйлады, құрметтеді. Қонақ хақы. этнографиялық. Қонақтың өзі келген үйін сыйлап, әдеп сақтауы.