ТАРИХИ
[ араб тілі. ] сын есім. 1. Тарихқа байланысты, соған қатысты, тарихты баяндайтын. 2. ауыспалы мағына. Ерекше маңызды, мәнді. Тарихи грамматика. лингвистикалық. Тiлдің грамматикалық құрылысының қалыптасу, даму заңдылықтарын зерттейтін тіл білімінің саласы. Тарихи диалектология. лингвистикалық. Жазба ескерткіштердегi және этнографиялық т.б. тарихи мәліметтерге сүйене отырып, диалектілердің даму сипатын, қалыптасу тарихын ашуды мақсат ететін диалектология саласы. Тарихи кезең. Ел, мемлекет дамуындағы ерекше маңызы бар уақыт аралығы. Тарихи күн. Елдің, мемлекеттің тарихындағы, өміріндегі ерекше айтулы күн. Тарихи құн. экономикалық. Мемлекеттің белгілі бір келісімшарттық аумақты барлауға, онда ашылған кеніштерді абаттандыруға байланысты және осы кеніштерді кез келген мердігердің (инвестордың) пайдалануы кезінде өтелуге тиісті өткендегі шығындары. Тарихи Отан. Белгілі бір ұлттың ежелден келе жатқан атамекені, қоныс тепкен орны. Тарихи фактор. Қазіргі әсерінің сипаты адамзаттың дамуы барысында, оның табиғи ортамен әрекеттестігі барысында анықталған фактор.