ӘКІМШІЛІК
зат есім. қоғ. саяси. 1. Мемлекеттік билік пен басқару дың атқарушы және өкім етушi органдары; басқару аппараты. 2. Мемлекеттік мекемелердi, кәсіпорындарды, қоғамдық ұйымдарды басқарушы лауазымды тұлғалар, басқаруды ұйымдастыратын қызметкерлер құрамы. 3. Мемлекеттік органдардың басқарушылық қызметi; басқару саласындағы ұйымдастыру қызметi. 4. Жауапты басқарушылар (белгілi бір iсшара т.б.). 5. Билік, лауазым. Әкімшілік айыппұл. заң. Мүліктік сипатқа ие әкімшілік жаза шараларының бірi. Әкімшілік бағыныс. құқықтық. Мекеме, ұйым және тағы басқа. ұжымдық орындардың басқарылу тәртібi, әкімшілікке бағыныштылық, қарастылық. Әкімшi-лік басқару. қоғ. саяси. Бұйрық, жарлық, ереже, нұсқау т.б. жолдармен басқару. Әкімшілік еттi. Билік жүргіздi, үстемдік жасады. Әкімшілік жаза. заң. Заңмен уәкілеттік берілген судья, органдардың (лауазымды адамдар) тиістi заңдылықпен көрсетілген әкімшілік құқық бұзушылық жасағаны үшін қолданылатын мемлекеттік мәжбүрлеу шарасы. Әкімшілік жауаптылық. заң. Әкімшілік құқық бұзушылық жасағаны үшін және заңды тұлғалардың заңи жауаптылығы. Әкімшілік жүргіздi. Билептөстедi, қожалық еттi. Әкімшілік көрсеттi. Қызмет орнын пайдаланып, қысымға алды. Әкімшілік мекеме. қоғ. саяси. Басқару аппараты орналасқан үй. Әкімшілік орталық. қоғ. саяси. Басқару аппаратының негізгi орналасқан жерi. Әкімшілік орын. қоғ. саяси. Мемлекеттік, қоғамдық мекеме. Әкімшілік реформа. саяси. Әкімшілік тарапынан жасалған жаңа амаләрекет. Әкімшілік шарт. заң. Әкімшілік құқықтың екi немесе одан көп субъектілерінің ерікжігерін еріктi түрде келістірудi білдіретін заң ишарттың бір түрi.