МҰЗ
зат есім. 1. Аяздың әсерінен қатып қалған су; судың қатты күйі. 2. ауыспалы мағына. Өкпе-реніш, қайғы-қасірет, ауыртпалықтың көңілдегі ізі. Мұз айдыны. бейнелі сөзқолданыс. Алма-кезек, өмір, тағдыр. Мұз алаңы. а) географиялық. Теңіз мұзының көлденеңі 20 мден асатын кез келген, едәуір жазық болып келетін кесегі. ә) Тегіс мұз қатқан конькимен сырғанайтын жер. Мұз арқалап, күл төкті. Бар қиыншылықты көтерді, бейнетіне көнді. Мұз ауру. жергілікті сөз. Күзгі мұздақ кезінде жылқыда болатын ауру, індет. Мұз байланды. Су қатты, мұз ұстады. Мұз бел. Беларқасы мықты (жылқы). Мұз болды. Көңілi суыды, жібімедi. Мұз бұзылды. Су бетіне қатқан тоң еріп, жарылды, сең жүрдi. Мұз бүріктi. поэтикалық. Қар (мұз) шашты, борады. Мұзға отырғызып кетті. Жер соқтырып кетті, алдады. Мұз дәуірі. Жер бетін түгел мұз басқан кезең. Мұз жастанып, бұлт емген. бейнелі сөзқолданыс. Аспанмен тілдескен деген мағынада. Мұз жастанып, қар төсенді [ мұз төсеніп, қар жастанды ]. Қиындыққа тап болды, қиналды. Мұз жүрек. поэтикалық. а) Жібімейтін, тас жүрек. ә) Суыған, өмірден торыққан. Мұз көшкіні. а) Мұздықтың тік кертпіштері бар телімі. ә) Бет жағын көптеген жарықшақтар тілімдеп, мұз сеңдеріне бөлшектеген мұздық телімі. Мұз қара көк. Тіптен, мүлде; тегіс. Мұз қара көк болды. Аурудан жазылды, айықты. Мұз қату. а) Өзенде, суқоймада жылжымайтын мұз қабатының түзілуі. ә) Өзенде, суқоймада жылжымайтын мұз қабаты байқалатын кезең. Мұз қату айы. этнографиялық. Маңайдан ат, арқан тазарып, ел қыс қамын ойлап, қазан айын күтіп алатын шақ. Мұз мұхит. сөйлеу. Мұзды мұхит. Мұз сөгілу. Жылу мен механикалық күштердің әсерінен өзен суы бетіндегі мұз жамылғысының бұзылуы. Мұз топаны. Сең, мұзды тасқын, сел. Мұз төсеніп, қар жастанды. Табиғаттың ыстықсуығына шыдап бақты.