ҚАР
1омоним зат есім. 1. Қыста жауатын мақтаға ұқсас, ұлпаланған, ақ түсті жауын. 2. термин. Атмосферадан түсетін әртүрлі пішінді ұлпа мұз кристалдары түріндегі жауын-шашын. Қар басты. Қар үздіксіз жауып, жерді көмкеріп тастады, көп жауды. Қар бекідi. Қар қатайды. Қар бұзар. поэтикалық. Тұяғы берік мініс ат. Қарды қапты. Омақаса құлады, мерт болды. Қар жамылды. а) Күн суытып қар түсті. ә) бейнелі сөзқолданыс. Шашқа ақ түсті, ағарды. Қар жамылып, мұз жастанды [ қар жастанып, мұз төсенді, қар құшақтап, мұз сүйді ]. Ауыр азап шекті, қиыншылық көрді. Қар жауды. Аспаннан жерге қар ұшқындап, жапалақтап түсе бастады. Қар жаумай, қазан ұрмай. Ел аман, жұрт тынышта, еш қауіп жоқта, қапелімде. Қар кетпес. Үнемі қарлы болып тұрады, биік шың деген мағынада. Қар құшақтап, мұз сүйді. Қыс көзі қырауда түзде болды, ауыр қиыншылық, азап көрді. Қар лақтырды. Қарды қолмен домалақтап алып атты. Қар оранды. бейнелі сөзқолданыс. Қар қалың жауды. Қар тебу. Қыста жайылымға шығатын малдың тұяғымен қарды аршып, шөп тауып жеуі. Қар тепті. Мал қардың астынан шөпті аршып жеді. Қар тоқтатты. егіншар. Топырақтағы ылғал қорын арттыру және ондағы өсімдіктерге (күздік дақылдар, көпжылдық шөптер) жылы жағдай туғызу үшін егістікке қар жинады. Қар [ мұз ] төсеніп, мұз [ қар ] жастанды. Үнемі бейнет шекті, қиыншылыққа төзді. Қар түсті. Қар жауды. Қар үлпегі. Әртүрлі, көбінесе алтыбұрышты пластинка және алты сәулелі жұлдызша пішінді болып келетін, мұз кристалдары түріндегі қатты атмосфералық жауын-шашын.