1омоним зат есім. тарихи. 1. Өндірістік тарихи жүйесінде алатын орны мен өндіріс құралжабдықтарының қатынасына, еңбекті қоғамдық жолмен ұйымдастыру, одан алып отырған үлестің мөлшері мен алу әдісіне қарай ажыратылатын адамдардың үлкен топтары. 2. Ел, ру. Тап күресі. тарихи. Езілуші таптың (жұмысшы, шаруа) үстем тапқа қарсы біріккен қимылы, қозғалысы, наразылығы. Тап тартысы. саяси. қанаушы және қаналушы тап-тар арасында болатын қайшылық, күрес.
2омоним зат есім. Таңба, із, мөр, дақ. Тап салды. Белгі қалдырды. Тап келді. Душар болды, кезікті.
3омоним зат есім. Шоқтың қоламтасынан қалған ыстық леп, қызу.
4омоним зат есім. жергілікті сөз. Күй-жай, жағдай.
5омоним зат есім. этнографиялық. көнерген сөз. Төбетей, бас киім.
6омоним шылау. Дәл, нақ, нағыз. Тап басты. Дәл үстінен, ойлаған жерден шықты. Тап iргесi. Дәл қасы.
7омоним: тап берді. Бас салғысы келіп ұмтылды. Тап болды [ келді ]. Аяқастынан, кенет кездесті, кезікті. Тап етті. Кенеттен бірден ұрынды.
= етістік. 1. Қолға түсіру, кездестіру, кезіктіру. 2. Балалау, туу. 3. ауыспалы мағына. Кіріс кіргізу, пайда келтіру. Тапқаны тамағына, жұтқаны жұмырына жетпеді [ жұмырынан артылмады ]. Табысы ішкенжегенінен артпады.