СЕҢ
зат есім. Өзендер мен көлдерде, теңіздерде қыс бойы қатып жатқан мұздардың көктемде еріп сынған бөліктері, мұз ағыны. Сең буу. су шаруашылық. Өзeн аpнасының мұз өтуi қиын тар үлeскілepіндe, иініндe, қайpандаpдa ceң жүpy кeзіндeгi мұздаpдың жиылған үйіндісi. Сең бұзылды. Қыстай қатып жатқан мұз жарылды. Сең жүрді. Қыстай қатып жатқан мұз жарылып, ағыспен жылжып ақты. Сең соққан балықтай [ жайындай ]. Ес жия алмады, есеңгіреп, сандалып қалды.