ШАҚ
1омоним зат есім. 1. Уақыт мезгілі, мезет. 2. Кез, тұс, кезең; дәуір. 3. Сәт, қысқа уақыт аралығы.
1омоним зат есім. 1. Уақыт мезгілі, мезет. 2. Кез, тұс, кезең; дәуір. 3. Сәт, қысқа уақыт аралығы.
2омоним сын есім. Дәл, лайық, құйып қойғандай. Шақ болды. Тура, дәл келді, құйып қойғандай болды. Шақ келмеді. а) Дәл, тура келмеді, лайық болмады. ә) Төтеп бере алмады.
3омоним үстеу. 1. Әрең, әзер, зорға. 2. Сәл. Шақ қалды. Сәл болғанда бір нәрсеге ұрына, соқтыға жаздады. Шақ отыр. Зордан, әрең отыр. Шақ тұр. Зорға ілініп, әрең тұр.
5омоним зат есім. көнерген сөз. Насыбайға құты жасауға, тарақ істеуге пайдаланылатын малдың, арқардың мүйізі, мүйіз.
6омоним еліктеуіш сөз. Қатты нәрсенің екінші бір нәрсеге соқтығысқанда, шақ етіп тигенде шығатын қысқа қатты дыбысты бейнелейтін сөз. Шақ етті. а) Шаңқылдады, шақылдады, қатты дауыс шығарды. ә) Бұрқ етіп беттен алды, қарсы сөйледі.
1омоним= етістік. 1. Быт-шыт етіп сындыру, ұсату, қирату. 2. ауыспалы мағына. Бүлдіру, құрту, жою.
2омоним= етістік. 1. Жәндіктің тістеуі, талауы. 2. ауыспалы мағына. Біреуді сыртынан жамандау, өсектеу, тіл тигізу. 3. ауыспалы мағына. Сөзбен тіл тигізу, шаншу, түйреу, жанына, шымбайына т.б. батыру. Шағып алды. Өткір тілмен түйредi, жанына батырып сөз айтты.
3омоним= етістік. Бір нәрсенің бағасын екінші бір зат құнымен есептеу, мөлшерлеу.