МАХАББАТ
[ араб тілі. ﻤﺤﺒﺔ ] зат есім. 1. Әйел мен ер адам арасындағы құштарлық сезім, бір-біріне деген сүйіспеншілік. 2. Адам бойындағы айналасына деген мейірімге толы сезім, адамға тән биік, асқақ сүйіспеншілік, игі қасиет, ізгілік. 3. Бар ынтасы, бар ықыласы, ерекше ыстық қатынас айрықша ынтызарлық, сүйіспеншілік. 4. діни. Алла тағаланың он сегіз мың ғаламды, бүкіл ғаламды жаратқан ұлы, шексіз сүйіспеншілігі. 5. Жаратылыстағы, табиғат әлеміндегі үйлесімділік, сұлулық, реттілік пен тәртіптіліктің ұйытқысы ретіндегі ұлы күш. // Сүйген адам, сүйікті қыз, жар. Махаббат бостандығы. Адамның өз сүйіктісін жар етіп таңдау еркі. Махаббат дариясына қойып кеттi. поэтикалық. Сезімге бөлендi, сүйіспеншіліксезіміне бой алдырды. Махаббатқа бөледі. Махаббат қайығы. поэтикалық. Адамның сүйіспеншілік сезіміне бөленгендегі көңілкүйі. Сүйіспеншілікке толтырды, жылы сезімге елітті. Махаббат машақаты. Басқаға деген сүйіспеншіліктің бейнетін көрген жан күйзелісі, азап пен қиыншылықтар. Махаббат қызық мол [ кез ] жылдар. поэтикалық. Ғашық бола білген жастық шақ, қызығы мол жастықтың ғашықтық кезеңі. Махаббат оянды. поэтикалық. Бойын сүйіспеншілік сезімі жаулап алды, біреуге ғашық болып қалды. Махаббат сәулесі. поэтикалық. Сүйіспеншілік, ынтықтық, ғашықтық сезім. Махаббат сыйлады. поэтикалық. Сүйді, жақсы көрді, сезімін біреуге арнады. Махаббат тұтанды. поэтикалық. Ғашықтық сезімге бой алдырды, сүйіспеншілігі оянды. Махаббат тұтты. Жақсы көрді, құрметтеді, жақын тартты. Махаббаттың киесі. бейнелі сөзқолданыс. Сүйген адамның тартқан азабы, жазықсыз көз жасы, опасыздық көрген жан күйзелісі. Махаббат уы. поэтикалық. Сүйіспеншілік азабы, біреуге ғашық болған жалынды сезімнің қайғысы мен күйінішдерті.