ТӘН
1омоним [ ир. ] зат есім. Адамның денесі, тұла бойы. Тән азабын шектірген зорлық. құқы қ. Адамның ағзасына тікелей әсер ету; ұрып-соғу, денесіне зақым келтіру, түрлі тәсілдермен азаптапқинау т.б. Тән жыртты. Қыздың абыройын төкті. Тән құмарын іздеді. Бос құмарлыққа салынды, желікті. Тәннен шықты. Естен шықты. Тәнін асырады [ бақты ]. Тән қажетін күйттеді. Тәніне балта ұрды. істеген жаманшылықтарына қатты өкінді. Тәні өртенді [ күйді, жанды ]. Құштарлығы артты, уайымдады, қайғымұңға батты. Тәні тозды. Қартайды, кәрілік басты. Тән рақаты [ ләззаты ]. ішу, жеу, нәпсі қызығушылығы. Тән саулығы. Дененің амандығы, бүтіндігі, он екі мүшенің толық жұмыс істеп, таза болуы.