ЖАРАТҚАН
зат есім.діни. 1. Жаратушы. 2. Адам, пенде, жаратылған дүние. Жаратқан [ жасаған ] Алла [ тағала ]. Тәңірi, хақ тағала. Жаратқанға жалбарынды. Құдайдан тіледі, Алладан сұрады. Жаратқан [ жаратқан Алла ] жар болды. Жаратушы, жасаған ие жебеп, қолдады. Жаратқан жаппар Құдай. Алла тағала, жасаған ие. Жаратқан ие. Алла тағала, жасаған. Жаратқанның құлы. Алланың пендесі, адам. Жаратқан [ жасаған ] өзі жар болар [ жарылқайды ]. Алла тағала көмектеседі, демепжебейді. Жаратқан хаққа бәнде етті.көнерген сөз. Жаратқан Аллаға құлшылық етті.