СЕЗІМ
зат есім. 1. Сыртқы дүние мен құбылыстардың әсерінің нәтижесіндегі адамның ішкі жан дүниесіндегі көңіл күй құбылысы. 2. психологиялық. Сыртқы тітіркендіргіштердің адамның сезім мүшелеріне әсерінен пайда болатын психикалық үдеріс. 3. Түрліше түсінудің әсерінен пайда болатын түсінік, ұғым, ой. 4. Көңілдің нәзік толқынысы елітіп, ләззатқа батыратын күйі. 5. ауыспалы мағына. Ынтықтық, ғашықтық, құмартушылық. Сезім биледі. бейнелі сөзқолданыс. Көңіл толғанысына бағынды, ақылынойын сезім басқарды. Сезім буды. Сезім кернедi, сезім биледi. Сезімге енді [ бөленді ]. бейнелі сөзқолданыс. Көңіл толғанысына бой алдырды, ерекше күйде болды. Сезім қармақ. бейнелі сөзқолданыс. Ынтызарлық, құштарлық сезім. Сезім құрбаны. бейнелі сөзқолданыс. Сезімнің жетегінде кетіп, ішкі толғаныстарға бой алдырған адам. Сезім мүшесі. а) Сыртқы дүниені, таби ғатты танудың, құбылыстарды түйсіне білудің көзі. ә) анатомиялық. ішкі және сыртқы ортаның түрлі әсерлерін қабылдап, мидағы сезімтал талдау орталықтарына жеткізетін талдағыштардың шеткі бөлімі, рецепторлар. Сезімнің күнгейі. Көтеріңкі, көңілді шақ. Сезім оты. бейнелі сөзқолданыс. Бойды, ақылды жаулап алған қатты көңіл толқынысы, ессіз ғашықтық. Сезім пернесі. поэтикалық. Көңіл күй, жан дүние, ішкі сезім. Сезім толқыны. бейнелі сөзқолданыс. Көңіл тебіренісі. Сезім ұйтқуы. Жан тебіренісі, толқу. Сезімі қозды. Шабыттанды, әсерленді, махаббаты оянды. Сезімі оянды. бейнелі сөзқолданыс. а) Түсінігі артты, ойсанасы жетілді, көзі ашылды. ә) Көңілінде ынтықтық, сүйіспеншілік пайда болды.