ОПАСЫЗДЫҚ
зат есім. 1. Опа көрсетпеушілік, екіжүзділік. 2. Жауыздық, дұшпандық. 3. психол. Адамның азамат, ұйым мүшесі, отағасы ретіндегі әлеуметтік позицияларынан (мәртебесінен), парыз ұғымынан және тағы басқа. туындайтын, өзі ұстанған принциптерін, сенімдерін, міндеттерін бұзатын ісәрекетінің сипаттамасы. Опасыздық етті [ қылды, істеді ]. Пәтуада тұрмады, тұрлаусыздық істеді, алдады. Опасыздық жасады. Сатқындық жасады.