ҚАСИЕТ
1омоним [ араб тілі. ] зат есім. 1. Әрбір затқа, нәрсеге тән айырмашылық белгі, сапалық ерекшелік. 2. Адам бойына Жаратушы өзі дарытқан айрықша қабілет, тылсым күш, кие, әулиелік, құпия сыр, құдірет. Қасиет қонды. Бақыты асты, аруақ қонды. Қасиет қылды. Ардақ тұтты, қастерледі. Қасиеттерін ардақтады. Бағалады, қадірледі, сыйлады. Қасиет тұтты. Ардақтады, қадірлепқастерледі. Қасиеті жойылды [ кетті, алыстады ]. Қадірі кетті, азғындады, азды, нашарлады. Қасиетін білді [ ұғынды, сезді, түсінді ]. Құдіретін сезінді, қадірін түсінді. Қасиетін төгу. Қадірін кетіру, арұяттан айыру, беделін түсіру. Қасиеті танылды. Сыры ашылды, құпиясы мәлім болды.