1омоним зат есім. 1. Өзеннің опырылып, мұжылып құлаған тік жағасы. 2. жергілікті сөз. Үй қабырғасы. 3. ауыспалы мағына. Сүйеніш, тірек. Жарға жықты [ итерді, соқты ]. Пәлеге үшыратты, жаманшылыққа итерді. Жарға құлат ты [ жықты, ұрындырды ]. Арандатты, айдап салып жолдан тайдырды, орға жықты (орға құлады), опасыздық істеді. Жарға ойнаған лақтай. Ештемеден қорқуды білмейтін, алаңсыз, ойнапкүлген. Жар көкірек. Тоң мойын, бірбет. Жар [ қыр ] қабақ. Биік, дөңес қабақ.
2омоним зат есім. 1. Некелі ерлізайып, жұбай, қосақ. 2. Сүйікті адам. Жар болды. Сүйеді, демеді. Жар дегенде жалғыз. Сенері де, сүйенері де сол ғана деген мағынада. Жар есігін бермеді. Өмірлік серік бола алмады, қосыла алмады. Жар етті. Отасты, қосылды. Жар құшты. Үйлі-баранды болды, отбасын құрды. Жар сүйдi. Ерлі-зайыпты болды, үйленді. Жар төсегі. Ерлі-зайыпты адамдардың қасиетті жатар орны.
3омоним зат есім. Бұйрық, жарлық. Жар салды [ таратты, шақырды, шашты ]. Жария етті, хабар таратты; жұртты ұранға көтерді.
4омоним санесім. жергілікті сөз. Жарты, жарым.
5омоним: мойны жар бермеді. Мұршасы келмеді, ерінді, жалқауланды, қолы тимеді.
6омоним: жар құлағы жастыққа тимеді. Тыным таппады, мазасызданды.
= етістік. 1. Балта т.б. құралдармен ағашты кіші бөлшектерге бөлу; жаңқалау. 2. Тілу, кесу. 3. ауыспалы мағына. Жарақаттау; өлтіру. 4. ауыспалы мағына. Ақтару. 5. ауыспалы мағына. Ортасымен жүру, қақ айырып өту. 6. ауыспалы мағына. Быт-шыт етіп бұзу; қирату. Жарып жібергендей болды. Шамына тиді, ашуландырды. Жарып өтті. Басып озды, мүдірмей, сүрінбей шықты. Жарып салды. а) Малын сойып тастады. ә) Бетжүзіне қарамады, бетке тура айтты. Жарып шықты. Көзге түсті, танылды.