ҚОЙ
1омоним зат есім. зоологиялық. 1. Күйіс қайыратын ашатұяқты төрт түлік мал. 2. Арқар тәріздес, тығыз жүнді, қуысмүйізділер тұқымдасына жататын жануар. Қой асығындай. Кішкентай, қаршадай. Қой аузынан шөп алмайтын. Момын, жуас, үндемейтін. Қой ауру. жергілікті сөз. Қарны үлкейіп, шермиіп, ішкені бойына жұқпай, шеке тамыры көгеріп тұратын балалар ауруы. Қой ауыл. этнографиялық. Бірекі үйлі адамдардың қой шөбі мол таулы жердегі қыстауы. Қой баққан қасқыр. поэтикалық. Аңқау елдің арамза, озбыр билеушісі. Қой бас жамбы. этнографиялық. Қойдың басына ұқсас етіп құйылған жамбы. Қой басындай ділда. этнографиялық. фольклор. Қой басы көлеміндей алтын ақша. Қой басындай күміс. этнографиялық. фольклор. Құймасы әуелде қой басының түрінде құйылған, үлкен, кесек күміс. Қой боғындай қорғасын. Мылтықтың оғы туралы. Қой бір уақ келу. этнографиялық. Күзге жуық қойдың күніне бірақ рет сауылуы. Қойға келген ешкідей. жергілікті сөз. Жатырқау, жат көру. Қойға шапқан [ тиген ] бөрідей [ аш бөрідей ]. Екi көзi қанталап, алақтап, жалақтап. Қойға шапқан қасқырдай. Қырыпжойып, тас-талқан қылу