ҚАСҚЫР
зат есім. 1. Итке ұқсас, далалы, орманды жерлерді мекендейтін, малға түссе, алқымынан алып қырып кететін, бағалы терісі үшін ауланатын жыртқыш аң. 2. зоологиялық. Ит тұқымдас сүтқоректілер отрядына жататын жыртқыш аң. 3. бейнелі сөзқолданыс. Жалмауыз, озбыр, ашкөз адам. 4. бейнелі сөзқолданыс. Қатыгез қанішер қанаушы адам, тап, топ, т.б. 5. ауыспалы мағына. жағымды. Өжет, батыл, пысық адам. 6. ауыспалы мағына. Озбыр, ашкөз, қанішер. Қасқыр алды. Қыран бүркіт немесе тазы қасқырды аулады. Қасқыр беттік. Қаталдық, қатыгездік. Қасқыр бөрік. этнографиялық. Қасқырдың терісінен iстелген баскиім. Қасқырдың артқы сирағындай жек көрді. жергілікті сөз. Суқаны сүймеді, ұнатпады, жақтырмады. Қасқырдың жүрегін берді. Қаймықпайтын батыл, қайтпас қайсар, өрмінез етіп жаратты. Қасқыр жүрек. Батыл, қаймықпайтын жаужүрек. Қасқыр көрпе. этнографиялық. Қасқырдың терісінен жасалған төсеніш көрпе. Қасқыр қабақ. Түксиген, қалың қабақ. Қасқыр қамаған қойдай. бейнелі сөзқолданыс. Қатты үрейленіп, иманы ұшып, үркіпшошып, дүрлігіп. Қасқыр қапты. Қасқыр тістеп алды, жұлды. Қасқыр қырды. Қасқыр малға шауып, бауыздап, шетінен өлтірді. Қасқыр соқты. Қасқыр, түлкі ұрып алды. Қасқыр сырттық. кәс. егіншар. Қылтанағы қою бидай. Қасқыр тартқан қойдай. Үсті-басы қан-жоса. Қасқыр тартты. Қасқыр талап кетті, тістеп жаралады. Қасқыр тиген [ тартқан, шапқан ] қойдай болды. а) Қырып салды, жайпады. ә) Тозтозын шығарып, быт-шыт қылды. б) Үркіп, қашыппысты, үрейленді. Қасқыр тиді. Қасқыр малға маза бермей, қайта-қайта шапты. Қасқыр тон. э т н. Қасқыр терісінің тері жағын беттестіріп тіккен, өте жылы болатын тон. Қасқыр тұқымдасы. зоологиялық. Ит тұқымдасы сүтқоректі жануарлардың жыртқыштар отрядының бір тұқымдасы. Қасқыр тымақ. этнографиялық. Қасқыр терісінен тігілген баскиім. Қасқыр шапты. Қойға (малға) қасқыр шабуыл жасады. Қасқыр ішік. этнографиялық. Қасқыр терісінен тігілген, жылы сырткиім.