ҚОЯ
1омоним зат есім. 1. Құстың бөтегесі мен иттің асқазанында қорытылмай, жеген асынан қалып қойған жарамсыз зат (ЖҮН-ЖҰРҚА, қоқсық т.б.). 2. саятшылық. Қоя тастату үшін құстың аузына тығындап салынған не берілген зат есім. 3. ауыспалы мағына. Жасырын пікір, ашылмаған сыр, былық. Қоясын ашты [ ақтарды ]. Қылмысын әшкереледі, сырын ашты. Қоясы теріс келді. Жақтырмады, ұнатпады, жыны ұстады. Қоя түсіру. саятшылық. Құсты аңға саларда киіз не қыл жұтқызып, бірер тәуліктен кейін қайта құстырып, қояны сыртқа шығару.