ТЫНЫМ
зат есім. Саябыр, дамыл, тыныштық. Тыным алды. Демалды, тынықты. Тыным алмады. а) Дем алып, дамыл таппады, мігір көрмеді. ә) Тыншымады, мазасызданды. Тыным бермеді. а) Тыныштық бермеді, тыншытпады. ә) Мазалады, мазасын алды. Тыным етті. Тыныштанды, дамылдады. Тыным жоқ. а) Дамыл жоқ, дамылдамады, тыным таппады. ә) Мазасы кетті, мазасызданды. Тыным көрмеді [ көрген жоқ ]. а) Тыныштық көрмеді, тынбады. ә) Мазасызданды, мазасы кетті. Тыным таппады. а) Дамыл көрмеді, жұмысбасты болды. ә) Мазасызданды, дегбірсізденді. Тыным таптыртпады. Дамыл бермеді, мазасын алды.