СҰР
1омоним зат есім. 1. Сиық, түртұрпат, сүдін. 2. көрініс, сыртқы бейне. Сұр заман. Қатыгез шақ, ауыр уақыт. Сұры жоқ. Түрі жаман, келіссіз. Сұры кетті [ қашты ]. а) Өңі қашты, түсі бұзылды. ә)Берекесі кетті, әбігерленді. б) Айбарынан айырылып, үрейленді. Сұрын алды [ кетірді ]. Сиқы кетті; жүзөңі бұзылды; құты қашты.