КӨРІНІС
зат есім. 1. Адамның және оны қоршаған жанды-жансыз заттардың, яки болмыс дүниесінің көзге шалынатын кескінкейпі, бейнесі, сыны. 2. ауыспалы мағына. Дерексіз, абстрактілі заттардың, ұғымдардың белгісі, нышаны. 3. өнертану. Көркем әдебиетте, бейнелеу өнерінде суреттелетін біртұтас оқиғалардың, театр, кино драматургиясы шығармаларының жекелеген бөлімдері, үзік-үзік яки дербес эпизодтары. 4. Зерттеу нысанының белгілі бір аймағы, тексерушінің назарын аударған құбылыс, түр, пішін. 5. сөйлеу. Көрме. Көрініс берді. Бой көрсетті, көзге түсті, байқалды, сезілді. Көрініс тапты. Көрінді, бейнеленді, қиюласты.