ҚАРАҒАЙ
зат есім. өсімдік. Түзу, биік болып өсетін, қысы-жазы көгеріп тұратын қылқан жапырақты, шаруашылыққа маңызы зор бағалы ағаш. 2. т е рм. Қарағай тұқымдасының бір туысы, биіктігі 20–50 метрдей болатын бірүйлі мәңгі жасыл ағаш немесе ағаш тәрізді бұта. Қарағай басын шортан шалды. Заман өзгерді; заман азды деген мағынада. Қарағай бойы қар жауса, Жұтамайды сауысқан. бейнелі сөзқолданыс. Ағайын арасы суыса, жаулары талайды деген мағынада. Қарағайға қарсы біткен бұтақ. бейнелі сөзқолданыс. Қайсар, қайратты, өрмінез, өжет адам. Қарағайдан садақ будырды. фольклор. Садағын берік қылып қарағайдан жасатты. Қарағай домбыра. этнографиялық. музыкалық. Қарағай ағашынан жасалған бағалы домбыра. Қарағайдың қарсы біткен бұтағындай. Қайсар да қайратты, өжет мінезді. Қарағайдың қоңыр аласы. саятшылық. Саусақтары салалы, жуан, тұмсығы ұзын жебелі, шалқақ кең иықты, денелі, боз шуда, ақ балақ, көкшіл, шегір көз бүркіттердің бір тегі. Қарағайды талға жалғады. Ептеп-септеп күн көрді. Қарағай майы. ботаникалық. Қарағай жас шыбықтарынан және қылқанынан алынатын эфир майы. Қарағай мүйіз. Мүйізі қатты, үлкен. Қарағай табақ. этнографиялық. Қарағайдан ойып жасалған табақ. Қарағай тұқымдасы. ботаникалық. Ағаш, сирек те болса бұта түріндеөсетін қылқан жапырақты өсімдіктердің ең үлкен тұқымдасы. Қарағай мүйізді ешкі. Мүйіз бітісі түзу, жуан әрі ұзын болып өскен ешкі. Қарағай найза. этнографиялық. Сабы қарағайдан жасалған найза. Қарағай орманы. Құмды және тасты жерлердегі негізінен қарағай ағашынан тұратын орман, кейде қайың ағашы аралас өскен орман.