ЗОР
1омоним зат есім. жергілікті сөз. Әл-күш, қуат.
1омоним зат есім. жергілікті сөз. Әл-күш, қуат.
2омоним сын есім. 1. ірі, үлкен, дәу. 2. Мықты, күшті. // Мықты, күшті нәрсе, адам т.б. 3. Ерекше, айрықша, орасан. 4. ауыспалы мағына. сөйлеу. Қатты, ауыр. 5. ауыспалы мағына. Көп, мол. 6. ауыспалы мағына. Қатты шығатын, ащы (дауыс). Зор болды. Артық болды, асып түсті. Зордан емес, қолдан. Біреудің затын, иелігін, меншігін күш көрсетіп тартып алу емес, ақысын беріп, ризашылығымен алу. Зор денелi. Ірi, үлкен, еңгезердей. Зордың күшімен. Әреңәрең, зорға дегенде. Зор жоқ. Зорлық жоқ. Зор көкірек [ зор кеуде ]. а) Менмен, тәкаппар; өркеуде. ә) Үлкен жүрек, үмітті кеуде. Зор қасірет. Түзетуге келмейтін қателік, ауыр күнә; өшпес уайым. Зор қылды. Қастерледі, көтерді; өсірді. Зор өтті. Зорықты, күш түсті. Зор салды. Бар күшін сарп ете жұмсауға мәжбүрледі, шектен тыс нәрсені талап етті. Зор тұлғалы. Үлкен денелі, дәу, еңгезердей. Зор тұтты [ санады ]. Артық көрді, мығым санады. Зор шықты. Мықты шықты, асып түсті.