МӘҢГІ
1омоним зат есім. Басы ауған жаққа қаңғып жүре беретін адам, нақұрыс; әңгі.
1омоним зат есім. Басы ауған жаққа қаңғып жүре беретін адам, нақұрыс; әңгі.
2омоним үстеу. 1. Өмір бақи, мәңгілік. 2. Мүлдем, біржола. 3. Шетсіз, шексіз, бітпейтін, басы бар, соңы жоқ. Меңгі қар. географиялық. Көпжылдық қар, полярлық және таулы аймақтардың қар сызығынан жоғары орналасқан аудандардағы ерімейтін қар мен мұздың жиынтығы. Мәңгі от. жаңасөз. Мәңгілік алау. Мәңгі өшпес от. советизм. Ұлы Отан соғысында қаза тапқан жауынгерлердің құрметіне мәңгі жанып тұратын шырақ. Мәңгі тоң. а) географиялық. Мәңгілік тоң. геологиялық. Бойындағы ылғалы тоңға айналып, берік шегенделген таужыныстар.