БҰТАҚ
зат есім. 1. Ағаш діңінің бүйірінен өсетін тармақ-тармақ сабағы, өскін. 2. ботаникалық. Ағаш діңінің, өсімдік сабағының өркендерi мен тамырларының тарамдалған бөліктерi. 3. Кесілген бөрене мен тақтай бетінде қалған бұтақтың орны, оқыра. 4. Шаруашылық мақсаттарға (отынға, құрылысқа) пайдаланылатын ағаштың дайындалып, кесілген өскіндерi. 5. Зәкірдің және тағы басқа. тарамды заттардың бір тармағы. 6. ауыспалы мағына. Белгілi бір атадан тарайтын ұрпақ, буын. 7. ауыспалы мағына. Бiртұтас нәрсенің жеке бір саласы немесе сол саланың тармақтарамы. 8. ауыспалы мағына. Арна, бағыт, үрдіс, даму жолы. 9. ауыспалы мағына. жағымсыз. Құмарлық, ессіз берілу т.б. сияқты адамды еркінен айыратын немесе бұзатын әрекет, теріс бағыт мағынасында. Бұтағына [ бүрлеген ] бұйырған жеміс. бейнелі сөзқолданыс. а) Несібесi, өзіне тиесілi ризығы. ә) Дамуының нәтижесi, тиістi жетістігi. Бұтағынан үзіп алған жапырақтай. бейнелі сөзқолданыс. Негізінен айырылғандай, тірексіздей деген мағынада. Бұтақ біткен. Барлық бұтақ, бұтағы түгелдей. Бұтақ жарды. Жаңадан дамыды, өркендедi.