ЖУАН
1омоним сын есім. 1. Ені, көлденеңі жағынан үлкен, толық, жұмыр. 2. Толық, етті-жеңді; семіз. // Мықты, азулы, күшті адам. Жуан ата. Мықты, күшті; үстем тап ұрпағы, тұқымы. Жуан ауыл. Мықты, азулы, күшті адамдардың ауылы. Жуан буын. лингвистикалық. Құрамындағы дауысты дыбыс жуан болып келген буын. Жуан дауыс. Мықты, зор, күжілдеген дауыс. Жуан дауыстылар. лингâ. Тілдің, таңдайдың артқы шеніне қарай жиырылып, бүктеліңкіреуінен пайда болатын дыбыстар. Жуан елі. Бармақ елі; қалыңдығы бармақтың еніндей жуан, қалың. Жуан еріндік дыбыстар. лингвистикалық. Тілдің төмен қалпымен ерін қатысуымен жасалатын сөз құраушы дауысты дыбыстар. Жуан жұдырық. Зорлықшыл, озбыр, үстем тап өкілі. Жуан ине. Үй тұрмысында қолданылатын қалың матадан жасалған заттар мен тері бұйымдарын т.б. өңдеуге арналған қалың ине. Жуан қарын. Қарны үлкен, күбідей. Жуан қоныш. Ауқатты, әлді. Жуанның созылып, жіңішкенің үзілген шағы [ кезі, мезгілі ]. Қысқа жиналған азықтүліктің таусылып, адамдардың да, малдың да жүдеулеу тартқан уақыты; көктем мезгілі. Жуан өркеш. түйе шаруашылық. Семірген түйенің өркеші түбінен жуандап, қомдана келген, өте майлы үлкен өркеш. Жуан ортасында. Арасында, ішінде; дәл ортасында. Жуан сауыр. Басқаларды қанайтын өктем адам. Жуан сіңір. Шаруаға, іске мықты, берік. Жуан торы. Жұмысқа әбден ысылған, көнбіс ат. Жуан тұғыр. Жүріске шыдамды, мініске бекем (ат). Жуан шықты. Мықты, зор болды. Жуан [ қалың ] ортасы. Бел ортасы, нағыз іші.