ТАБАҚ
1омоним [ ир. ] зат есім. 1. Тастан, ағаштан, темірден жасалған тамақ салатын жайпақ ыдыс. 2. этнографиялық. Мүшелеп жасаған бір табақ ет (бас табақ, аяқ табақ). 3. Пластинка. Табақ тартты. а) Табаққа салып тамақ (ет) әкелді. ә) Кәделі сыбағасын (құдаға жамбас, кү йеуге төс, қызға асықты жілік т.б.) беріп сыйлады. б) Үлестірді, үлесін берді.