БІЛЕК
1омоним зат есім. 1. Қолдың басы мен шынтақ аралығы. 2. ауыспалы мағына. Күш, қайрат. Бiлегіне [ қолына, беліне ] семсер [ найза, қылыш ] iлдi. Жауға сайланды, ел қорғауға дайын болды, жаранды. Бiлегін сыбанды. Құлшына, белсене кірістi. Білекпен киіз басты. этнографиялық. Киізді білектеді, киіз дайындады. Бiлек сүйектерi. анатомиялық. Адамда – қолдың, жануарларда – алдыңғы аяқтың еркін қозғалатын бөлімi, ортаңғы бөлігінің қаңқа сүйектерi. Бiлек түрдi. а) Үстіндегi киімнің жеңін білекке дейін түрдi. ә) Белсене кірістi, ынталанды. Білектің күші, найзаның ұшымен. Зорлықпен, белден басып, әлімжеттік жасап.