ДАУ
1омоним [ араб тілі. ] зат есім. 1. Келіспеушіліктен, қарсы болудан туатын егес, керіс, жанжал. 2. этнографиялық. Ру ақсақалдарының, бидің алдында шешімін табатын таластартысқа түскен мәселе. Дау айтты. а) Дауласты, қарсы сөйледi. ә) Бiреудің дауын дауласты. Дау бақпады. Дау қумады, бәле қумады. Дауға айналды. Даушарға ұласты, даулы болды. Дауға дамай. Дауға қарсы бірдеңе деу, жауап беру. Дауға қалды. Кiнәлi, жазық ты болды. Дауға түсу. Таусылмас айтыстың, талас тың iшіне кірдi; басы дауға айналды, даушарға қалды. Дауға ұрынды. Пәлеге, дауға қалды. Даудан сақтады. Ұрыскерісті айналып өтті, таластартыстан аулақ болды. Дау жоқ! Талассыз, күмәнсіз дегендi білдіретін сөзқолданыс. Дау қуды. Жанжалдасты, таласты. Дау сабады. экспрессивті. Сөз бермей дауласты, дау соқты. Дау салды. Дауласты, жанжал шығарды. Дау төрт бұрышты, қамшы екi ұшты. Дауды әр саққа жүргізіп айта беруге болады деген мағынада. Дау туғызды [ тудырды ]. Талас-тартыс туғызды. Дау шығарды [ салды ]. Жанжал, шатақ шығарды. Дау шықты. Талас туды. Дау iсi. құқық Әртүрлi таласты мәселелердi байырғы әдет-ғұрып ережелеріне сүйеніп, заңды жолмен шешу әрекетi. Дауы бітпедi. Көп таластартысты болды, ұзаққа созылды.