ШЫҢ
1омоним зат есім. 1. Таудың ұшар басы. 2. Сайдың, шатқалдың терең табаны; құз. 3. ауыспалы мағына. Бір нәрсенің шарықтау шегі, жеткен жері. Шың асу. Биік белес, өткел. Шың ернек. Шыңды ернеу. Шыңына жетті [ жеткізді ]. Титықтатты, әлсіретті.
Значение слова
ШЫҢ
2омоним зат есім. музыкалық. Жезден жасалған, дыбысы күшті, қазақтың көне соқпалы музыкалық аспабы.
ШЫҢ
3омоним зат есім. қолөнер. жергілікті сөз. құралдың жүзін балғамен соғып өткірлейтін төс түрі.
ШЫҢ
4омоним зат есім. жергілікті сөз. Тас.
ШЫҢ
5омоним зат есім. жергілікті сөз. Есіктің сыртқы ілгегін салатын орын, тетік.
ШЫҢ
6омоним зат есім. жергілікті сөз. Арбаның ағаш дөңгелегінің сыртындағы темір шеңбер, шентемір.
ШЫҢ
7омоним еліктеуіш сөз. Шың еткен, шыңылдағандағы қысқа дыбысты білдіретін сөз. Шың етті. Шыңылдаған дыбыс шықты, шыңылдады.