КІНДІК
зат есім. 1. анатомиялық. Адамның, жануарлардың iште жатқан баласы қоректенуге және дем алуға әрекет жасайтын түтік тәріздi мүше. 2. анатомиялық. Қарынның орта тұсындағы шұқыр жер, кесілген кіндіктің орны. 3. Арбаның төстігi мен бел темірдің, сондай-ақ сағат, диірмен тастарының ортасындағы өзектік темір. 4. ауыспалы мағына. Әлдененің ортасы, басы, байлауы, желісi. 5. ауыспалы мағына. Мекен, жайлы жер. 6. ауыспалы мағына. Ұйытқы, шоғыр. // Негізгi, басты. 7. ауыспалы мағына. Орта тұсы, бел ортасы. 8. ауыспалы мағына. Орталық үкімет ұйымдары. // Орталық. Кiндігi бір. а) Бiр анадан туған, туысы бір. ә) Пiкірлес, бірігіп тізе қосқан. Кiндігінен жарады. Бауырын тартып жарады, бабына келдi. Кіндігінен жаратты. Бабына келтірді, бабын жасады. Кiндік ата [ әке ]. а) Жаңа туған нәрестенің кіндігін кескен ер адам. ә) Белгілi бір iстің бастаушысы, негізін қалаушы, негізгi бас ие. Кiндік аурулары. медициналық. Жаңа туылған нәрестелер кіндігінің түрлi жарақаттардың не жұқпалы аурулардың салдарынан болатын кеселдерi. Кiндік бала. Туған кезде кіндік шешесi кіндігін кескен ұл я қыз бала. Кiндік бау. анатомиялық. < латын тілі. funісulus umbіlісаlіs> Адам мен барлық плаценталы жануарлардағы ұрық пен плацентаны байланыстыратын анатомиялық құрылым. Кiндік бойы. Белуарға дейінгi деген ұғымды білдіретін халықтық өлшем. Кiндік буған жер. Кiндік кескен, туыпөскен жер. Кiндік ене. Кiндік шеше. Кiндік жарығы. медициналық. Нәресте кіндігінің айналасындағы тіндер тығыздығының әлсіреуінен, кіндік сақинасының толық жабылмай және құрсақ бұлшық еттерi арасының ажырауынан болатын кіндік ауруы. Кiндік жұрт. Атамекен, ата қоныс, туған жер. Кiндік кесіп, кір жуған жер. Өсіпөнген, туған ел, атамекен. Кiндік қазық. Ортадағы нағыз мықты, бел қазық. Кiндік қаны тамған жер. Туған жер, өскен ел. Кiндік темір. Арбаның, диірменнің т.б. құралдардың тетігін қосып, жалғастырып тұратын өзек темір, оқ темір. Кiндіктен жалғыз. Атадан бір өзi ғана, өзінен басқа туысы жоқ, жалқы. Кiндіктен төмен ұру. Қалыптасқан қарым-қатынас ережесіне (салтына) жат, жігіттікке жатпайтын әрекетке бару, әдепке кірмейтін тәсілдi қолдану. Кiндік тұстан. Тура, дәл, орта тұсынан. Кiндіктің тұсы. Белуарға дейінгi, белге дейінгi жер. Кiндік үзіп кеттi. Арақатысты жоғалтты, ат iзін салмай, қол үздi. Кiндік шеше. а) Жаңа туған жас нәрестенің кіндігін кескен әйел адам. ә) Жаңа туған нәрестенi перзентханадан алып шығып, салтжоралғысын орындайтын әйел адам. Қос кіндік. Малда, көбінесе бұзауда болатын ауру.