ҚОНЫС
зат есім. 1. Малды ауылдың жылда қонып жүрген жері; жайлау, қыстау, күзеу жайлы орын. 2. Елді мекен. 3. Тіршілік еткен жер, мекен еткен аймақ. Қоныс аударды. Бiр жерден екіншi жерге көштi, тұрағын өзгерттi. Қоныс аудару. а) демогр. Халықтың тұрғылықты мекенін, қонысын ауыстыруына байланысты көшіпқонуы. ) биологиялық. Тіршілік ету ортасының өзгеруі немесе даму кезеңінің өзгерістеріне байланысты жануарлардың бір жерден екінші жерге орын ауыстыруы. Қоныс аударушылар. а) Түрлі саяси, экономикалық жағдайларға байланысты бір өлкеден екінші өлкеге келіп, қоныс тебуші адамдар тобы. ә) биологиялық. Биосфераның әртүрлі құрамдас бөліктерінде суда, ауада, жерде жыл мезгілдерінде орын ауыстырып тұратын жеңіл заттектілер мен жануарлар. Қоныс жаңартты. а) Басқа жаққа көшті, мекенжайын ауыстырды, қонысын өзгертті. ә) Жыл мезгілінің ауысуына байланысты жыл құстары мекендерін ауыстырды. Қоныс қалмады. Қонысынан айырылды, тұрақтайтын мекені қалмады. Қоныс қылды. Мекен етті, қоныстанды. Қонысқа таласты. Жайлы қоныс үшін соғысты, қырғиқабақ болды. Қоныс құтты [ жайлы ] болсын! этнографиялық. тілексөз. Жаңа мекенжайға көшіп келген адамға айтылатын тілексөз. Қоныс етті [ қылды ]. Мекендеді, жайлады. Қоныс тапты. Орналасты, жайғасты, орнықты. Қоныс тепті. Келіп орналасты, орнықты. Қонысы аударылды. Тұрақтамады, орнықпады. Қонысы құт болды. Жаңа көшіп келген жері жайлы, құтты, берекелі болды. Қонысынан ауды. Басқа жерге көштi, мекенін өзгерттi. Қонысы тарылды. Мекен ететін жері азайды, тіршілікке қажеттіжерінің көлемі кішірейді. Қоныс іздеді. Малға жайлы, тіршілікке ыңғайлы орын іздеді.