ҰЙЫТҚЫ
зат есім. 1. Сүтті ұйытып, айран жасайтын ашытқы. 2. ауыспалы мағына. Бір істі ұйымдастырушы, жетекшілік көрсетіп үлгі болушы, бастаушы. Ұйытқы болды. а) Бiр iстi жүзеге асырушы негізгi күш, тірек болды. ә) Басшылық еттi, жәрдемдестi. Ұйытқысын бұзды [ шайқады ]. Берекебірлігін кетірді, шырқын, бірлігін бұзды. Ұйытқысы шайқалды. Шырқы бұзылды, берекебірлігі кетті.