КЕРМЕ
1омоним зат есім. 1. Үй жанындағы мама ағаштардың (діңгектердің) арасына керіп байланған, қонақтар мініп келген аттарын байлайтын арқан. 2. Бір нәрсе ілу үшін биіктеу етіп тартылған жіп. 3. Мәреге тартылған жіп немесе арқан. 4. Қалқа, далда. // Бір нәрсені тасалап тұратын, жинамалы. 5. Балық аулайтын тор, ау. 6. саятшылық. Тағы бүркітті көндіктіру үшін, томаға кидіріп, қондырып ұстайтын арқан. 7. ауыспалы мағына. Қиын-қыстау кез, тағдыр, қиыншылық; кедергі. Керме арқан этнографиялық. Екі діңгектің бас жағынан керіліп байланған арқан. Кермеге түсті. Қиын-қыстау жағдайға тап болды. Керме жіп. Шаңырақты көтергенде екі жағынан байлап, бақанмен қосып ұстап әрі кере тартып тұратын жіп. Керме иық. а) Кермиық (келбеті келіскен, мүсінді). ә) Құс қанатын жиғанда тартылып, жиырылып, құс қанатын жайғанда созылыпкеріліп, қол жіліктерінен бөлектеніп, иықтың қылыш қырына жете біткен осы сіңірлер тобының сырт көрінісі. Керме қас [ қасты ]. а) Жіңішке, иілген қас. ә) Көркі келіскен, әдемі, сұлу. Керме сымды жарылғыш мина. әскери сөз. Тұтандырғышы керме сымның әрекетімен іске қосылатын, жаяу әскерге қарсы қолданылатын мина.