ҚЫЛЫШ
зат есім. 1. Шауып түсуге лайықтап, болаттан істелген өткір жүзді, ұзындау келген, балдақты имек қару. 2. этнографиялық. Жүзін жұқарта жонып, ортасын дөңестеу етіп келтіріп, өрмек арқауын тығыздай түсуде қолданылатын, ұзындығы 12–15 см, жетесі қалыңдау, жалпақша ағаш құрал. 3. ауыспалы мағына. Шапқыншылық, жаулап алушылық. Қылыш жүзінде. Қыл үстінде, қиын-қыстау жағдайда. Қылыш қияқ. поэтикалық. Бүркіттің өткір қияғы. Қылыш қындай. бейнелі сөзқолданыс. Қылыштың қынындай жіп-жіңішке, жіптіктей. Қылыштан өткізді. Қырып салды, кескіледі, қырып-жой-