СІҢІР
зат есім. анатомиялық. Дене мүшелерін байланыстырып тұратын ақшыл сары мықты зат, бұлшық еттерді қаңқа сүйектеріне бекітетін бұлшық ет бөлігі. Сіңір саусақ. бейнелі сөзқолданыс. Тарамыстай тартылған, жасы келген еңбекқор адамның арық саусағы. Сіңірін созды. Әбден титықтатты, шаршатты. Сіңірі қатқан. Әбден арықтап біткен. Сіңірі [ ыңыршағы ] шыққан. Түгі, ештеңесі жоқ, жұрдай. Сіңірі шыққан кедей. Ішер асқа, киер киімге жарымаған, халауқаты әбден төмен.