ҚАРАЙ
=ет. 1. Түсі қара тарту, күңгірттену, қараға айналу. 2. Түрбейнесі анық болмай, нобайы ғана бұлдырап көріну, қараңдау. 3. ауыспалы мағына. Оқығанын ұмыту, білгенінен айырылу. Қарайып жүрді. экспрессивті. Қатарда жүрді, қалқайып жүрді. Қарайып қалды. а) Ұмытты, шорқақтанды, білгенінен айырылды. ә) Тосаңсып, тосырқап қалды; үйреншікті дағдыдан айырылып қалды. Қарайып отыр. экспрессивті. Тындырған еш нәрсесі болмаса да, әйтеуір қатарда отыр.