ӘЗІРЕТ
[ араб тілі. ] зат есім. 1. тарихи. Жарықтық, әулие немесе ағзам, ұлы мәртебелi деген мағынада пайғамбарлар мен пірлердің, әмір мен сұлтандардың атына, титулына қосылып айтылатын құрметтi атақ. 2. діни. сөйлеу. Дiнбасы, молда, имам. 3. ауыспалы мағына. Киелi, қасиеттi аруақ, пір немесе соның моласы, қасиеттi саналатын мекенi, орны. Әзірет Әлi. Ұлы мәртебелi, «нағыз әулие» Әлi [ Әлi-Әбул-Хасан әл-Мұртаза (661 ж. қайтыс болды) – ислам дініндегi «әділ халифтердің» төртіншісi және соңғысы, Мұхаммед пайғамбардың немере iнісi әрi күйеу баласы, қазақтардың арасында Әзірет Әлi (Ғазіретi Ғали, Әзіретi Әлi) тұлғасында аталып, үлкен құрмет білдіріледi ]. Әзірет Сұлтан. Әулие, жарықтық сұлтан деген мағынадағы Қожа Ахмет Ясауидің теңеуi [ Қожа Ахмет Ясауи – шамамен 1093 (кейбір деректерде 1103, 1041 ж.) жылы дүниеге келіп, 1166 жылы Түркістанда (Иасыда ) қайтыс болған Ислам дінінің көрнектi жаршысы, ақын, «Екіншi Әулие», «Түркістан пірi» атанған ғұлама Қожа Ахмет Ясауиге арнап Әмір-Темірдің Түркістан қаласында салдырған кесенесi – бүкіл түркi жұрты, мұсылман қауымның қадір тұтатын киелi орны ]. Әзіреттен ант iштi. көнерген сөз. Пiрге, әулиеге, киеге сыйынып, уәде бердi, ант еттi. Әзірет шерi. көнерген сөз. Арыстандай мықты, киесi қуатты әулие, пір.