ИМАМ
[ араб тілі. ] зат есім.діни. 1. Мешітті басқаратын дін басшысы, жетекші. 2. Намаз оқығанда алда тұратын діни тұлға. 3. Имам-халифа, мұсылман мемлекеттерінде дүнияуи және діни лауазымдарды бірге алып жүретін ел билеушісінің шені, сол шен иесі. 4. Сүнниттер мен шииттердің діни заң, ережелерінің негізін салушылар. 5. көнерген сөз. сөйлеу. Діни білімі жоғары, сауатты, білімді адам, молда; рухани дүниесі таза, бұл дүниенің күйбеңіне салынбайтын салмақты адам. Имам болды. діни. Жамағатпен намаз оқығанда алда тұрып, намазды басқарды. Имам етті. Имам болғызды, намазда алға тұрғызды. Имам Ағзам [ ағза ]. діни. а) Халық арасында үлкен құрметке бөленіп, әулие атанып кеткен діни ілімнің білімдары, діншіл заңгер, ислам дініндегі төрт мазһабтың бірінің негізін салушы Әбу Ханифаның бір аты [ Әбу Ханифа әл-Нұғман бин Сәбит әлимам әл-Ағзам (699767 жж.) – ханафиттік мазһабтың негізін салған сүнниттік төрт ұлы имамның бірі, исламның діни іліміндегі жазба дәстүрді қалыптастырушылардың бірі, ислам негіздері туралы бірнеше еңбектердің авторы, хадистер жинағын құрастырушы ]. Имам Ағзам жолы. діни. Адалдықтың, иманның, тазалықтың жолы. Имам Ағзам мазһабы [ мәзһабы ]. діни. Исламда сүнниттік ағымдағы Әбу Ханифа негізін қалаған діниқұқықтық төрт мектептің бірі, ханифалық жол. Имам Ағзам сауда. діни. көнерген сөз. Адал, таза ниет, қулықсұмдығы жоқ, әділ сауда.