ӘУЛИЕ
[ араб тілі. ] зат есім. 1. діни. Ерекше діндарлығымен, дін жолына кіршіксіз берілгендігімен Алланың разылығына, халық сеніміне ие болған, қасиеттi, рухы өлгеннен кейін де биік саналатын адам. 2. Көріпкел, алдағыны болжағыш, көре ген, сәуегей. 3. ауыспалы мағына. Адал, пендешіліктен ада, рухани таза адам. 4. ауыспалы мағына. Ең қадірлi, таңдаулы, керемет. Әулие адам. діни. Алла Тағаланың ерекше жаратылған рухы биік сүйіктi құлы. Әулие болса. Соншама мықты болса, күштi, керемет болса. Әулиеге ат айтты, Қорасанға қой айтты. этнографиялық. көнерген сөз. Балаға [ адамға ] шешек шыққан кезде боз қасқа (ат), ақсарбас (қой) атап Құдайға жалба рынды. Әулиеден әулие қоймады. Дала кезіп, әулиеәнбиелерге жалбарынды. Әулиенің кенi. Әулие көп шоғырланған жер, әулиесi көп аймақ. Әулие қолдасын [ қолдағай ]. тілек. Әулиелер же лепжебесін, жар болсын. Әулие тұтты [ санады ]. Қадірлеп, қастерледi, артық санады. Әулие уәли. діни. Тiрілердің тағдырына ықпал ететін, қа сиеттi, киелi адам.