КЕРІК
1омоним зат есім. 1. Тарпаң немесе құлан тәрізді түз тәрізді тағысы мен үй жылқысының буданынан шыққан төртпақ, жауырыны жалпақ болып келетін жануар. 2. этнографиялық. көнерген сөз. Ертеден батырдың, балуанның мінген осындай аты.
Значение слова
КЕРІК
2омоним зат есім. этнографиялық. < латын тілі. gіrаffасоmelоpаrdаlіs> Бұтағы айыр, аша болып өскен ағаштан теріні кептіру үшін жасалған теріні жайып кептіретін ағаш. Керік ағаш. қолөнер. Етіктің қонышын керіп қоятын ағаштан жасалған домалақ пішіндi зат.
КЕРІК
3омоним зат есім. зоологиялық. < латын тілі. сіrаffасаmelоpаrdаlіs> Бір не екі мүйізі болатын мойны ұзын, түгі қызылсары, аяғы ұзын, ыстық жақтымекендейтін, керіктер тұқымдасына жататын ірі сүтқоректі жануар.
КЕРІК
4омонимзат. жергілікті сөз. Бұт артар көлік қатынасы.
КЕРІК
5омоним зат есім. астрономиялық. Аспанның Солтүстік жарты шарында терістік полюс үстіне орналасқан шоқ жұлдыз.
КЕРІК
6омоним сын есім. жергілікті сөз. Екі арасы қашық, шалғай. Керік дала. поэтикалық. Кең, мидай жазық. Керік қас. Қасы керілген, сұлу, кербез. Керік маңдай. Кең, ашық маңдай.
КЕРІК
КЕРІК
= етістік. Әлдеқандай болып керіліп-созылу, бәлсіну.